Motivasjonen auker...

Eg var litt nervøs/spent etter 1. innlegg,

men det har gått bra.

No kjenner eg at det er tida for neste kapittel.

Eg tok turen i går og, tidleg om morgonen,

før sola vama som mest, og gradene vart for høge...

Underveis la eg inn nokre øvelser,

og ruta vart litt lenger.

I dag var disen på vei ut i havet

då eg kom ned til stranda.

Eg har valgt denne runden,

fordi der går eg på ulike underlag.

Eg kan og endre på lengden,

samt legge turen innom topper på sanddynene,

når eg er klar for det

av og til kikka sola framom 

fargane vart så fine mot det mørkeblå ute i havet

tørr laus sand, fast sand på stranda, stein og sti

det gjer visst godt å få ulike bevegelser i kroppen - har eg høyrt

eg vart litt fasinert av skyer og farger på min vei..

den største stranda på Nærland,

her kan eg gå lenger og lenger, 

etterkvart som kroppen tillet det

eg liker ikkje å trene innadørs,

tankane går då ut i vær og vind,

det er der eg trivest best.

Nede mellom steinane her,

har eg funne steinar eg kan bruke til diverse øvelser.

I dag gjennomførte eg 5 ulike øvelser, x 10 repetisjoner

eg kjenner meg godt førnøgd med meg sjølv..

Nå gjeld det bare å ikkje gå for fort fram,

slik at eg får "idrettsskade"..

eg var åleine i området,

bortsett frå han her..

i dag vart metrane fleire enn i går,

før eg snudde og gjekk tilbake mot bilen

her svinger eg inn til høgre

i laus tørr sand

som snart går over til sti

Kvar gong eg går forbi den vesle haugen der framme,

så høyrer eg same fuglesangen.

Eg har sett fuglen øverst på strå og blomar,

men når eg nærmar meg,

forsvinn han nedover.

Trillene fortset så lenge eg kan høyra dei.

- kanskje han heier på meg...

tilbake ved den vesle brua

 mellom Nærland og Refsnes,

over Saltåa.

målet er å gjennomføre dette to-tre gonger i veka,.

Utferdstrangen i meg,

vil nok at eg innimellom vandrer andre og nye plasser,

og då blir nok denne runden bli bytta ut.

Lag deg ein god dag, der du er!

Ein epoke er over....

Ein epoke er over.

Ei tid der omsorg har teke mykje tid,

og som har ført til at andre ting er valgt bort.

I det siste har eg prøvd å finna meg sjølv,

finna vegen ut av tomrommet,

på leit etter min plass og tilhørighet.

Litt etter litt har stress og tunge tanker letta,

og det er rom for andre ting.

Skylaget har nok teke meir plass enn eg hadde innsett,

og dei siste dagers rusleturer langs stranda,

har vore med på å finna veien tilbake, til å vera i nuet.

Det å gå langs stranda i vær og vind,

sjå på livet rundt seg,

lytta til sjø og fugler

er ei lisa for kropp og sjel.

I dag føremiddag

vart det ein ny tur på same sti og veg.

Det betyr lite om stien er den same,

det viktigaste er at eg kjem meg ut.

I dag kjende eg lysta kom sigande,

det å sjå på livet rundt seg,

verkeleg lytte til fuglesang og bølgeskvulp.

Eg kjende at tanker om å dela av det eg ser på min veg,

fekk ei spire, som vaks medan eg gjekk.

eg kjende lysta til å planleggje framover,

vart større og begynte å få form.

Ja, det var ei dame som vart lettere på foten,

på slutten av turen.

Det var litt spesielt at når eg var tilbake i bilen,

så tona dette refrenget frå radioen:

Når sola går ned,

kommer den alltid opp att igjen,

og livet kan være igjen din beste venn.

Om folk går rundt deg å tror de er bedre enn deg

så snu deg rundt og vis du er bedre enn dem.

(ukent tittel og artist)

litt etter litt vil det nok bli fleire innlegg her,

kor ofte veit eg ikkje,

det kjem an på overskudd og lyst.

eg kjenner på meg at fotefara skal bli mange etter meg og...

om det vert langt eller kort,

det kan bare framtida vise.

eg håper de har lyst å fylgja meg på min veg,

til å byggja muskler i både kropp og sjel.

om eg når det "hårete" målet dotter mi fabler om,

får ein sjå og høyre om, eit år fram i tid....

det vil i allefall kreva mangt av ein tom kropp,

Uansett, eit mål er godt å ha,

det er for min del ikkje noko nederlag om det ikkje går, 

men eg skal gjera mitt, så får me sjå kva det held til.

Lag deg ein god dag

der du er.

Kvassheim fyr-Kvalbein strand, Jæren

Det søndag morgon,

enno har ikkje turfolket funne veien til Kvasheim..

Det er stille, sola har begynt å varme

der eg vandrer på sti langs bondens mark

gjerdeklyver finns det mange av på Jæren

løvetannen strekkjer seg mot sola

når eg kjem til stranda

handler det mest om

spor i sand og skyer

vinden har ført sanden med seg

og laga fine mønster

ein rast mellom steinane,

heller ikkje her fann eg ly for vinden

Nok ein fin tur langs jærkysten