Litt stort og litt smått på Eikemo

Ein fin og solrik morgon

Ein rusletur utanfor dyrka mark

der lyng og andre blomar farger naturen

tre i mange fasonger

her og der ser ein ein anelse av haustfarger

bekkebrus 

til kvelds kjem hjorten mot huset,

bileta er ikkje av beste kvalitet, då hjorten er litt langt unna, for mine objektiv

 Vårt langstrakte land, har mykje fint å by på, same kor ein er.

Kveldstur rundt bøen

På vår rundtur i deler av Vestland fylke,

gjer vi ein stopp i Masfjorden Kommune.

Eikemo er ein liten plass med fjell på alle kanter,

I kveldinga rusler eg ein liten tur rundt bøen,

det grått etter ein våt dag, og disig.

Det stille. Busker og tre speglar seg i elva.

fugler og småkryp driv på med sitt

det er ein fin plass, her mellom fjella

Innover her, på bøen, kjem hjorten ofte ruslande i kveldinga. Eit flott skue

mosegrodde steingarder er her nokre av

det gamle markaleet/grinda er nesten borte. Det er lenge sidan det var dyr her på garden.

blåklokker og blomar i mange farger, lyser opp mellom gras og strå

det gamle jordkjelleren ligg der tom og ubrukt

tja, kanskje denne slipesteinen får bryne seg av og til

 ein fin rusletur der det er  stillhet og ro som rår

Ein stille solrik morgon

Mellom fjell og berg

nord i Hordaland fylke

ligg dei to gradsbruka på Eikemo.

Min tur i morgonsola og doggvått gras,

går over bondens eng og mark, 

og langs elva som renn gjennom dalen

 - blomar og strå er våte og har doggdråper på

 - revebjellene viser godt igjen med sin friske begunderrøde farge

 - hesja står der og venter at sola skal varme og tørke gras og strå

 - det er fint å rusle i doggvått gras 

slik ein stille og solvarm morgon

 - skog, berg og fjell speglar seg i ei stille elv

 - av og til må eg berre stoppe opp,

lytte til stillhet og ro

og sjå på det vakre naturen byr på

 - det gamle markaleet (grinda) er ikkje lenger i bruk

 - ormagraset (bregnene) strekkjer seg mot sol som varmer

 - min vesle tur i morgonsola er snart over

 - eg passerer den gamle låven,

og er tilbake i tunet,

der den gamle potetkjellaren minner om farne tider

Eikemo i Masfjord

I ein liten dal,

gøymt mellom fjell og ur

ligg to små gardsbruk.

Morgonsola er komen opp over åsen

då eg rusler ein runde på det eine bruket

 - blomane på tunet har dogg og regndråper på

 - graset er vått, og dråpane skin som tusen små soler

 - eg vert var eit lite spindelvev med mange dråper på

 - lilla blomar strekker seg mot morgonsola

 - flittige humler arbeidar med sitt

 - elva renn stille gjennom dalen

 - litt større dyr har vore her i løpet av natta,

eg kjenner eimen av vilt.

Når eg ser nærmare etter, 

så finns det tydelege spor i graset,

der hjorten har gått

 - eg er ikkje åleine ved elvekanten,

ein frosk hopper mellom gras og strå,

her er fuglar som kvitrer,
og fisk som vaker,

mang ein sommarfugl fyk frå blome til blome på lette vinger

 - her er det stillhet og ro som rår

  - i det fjerne høyrer eg at elva bruser,

der ho brøyter seg fram mellom steinar og fjell

 - her er tydelige tegn på at det går mot haust

 - eg passerer det gamle markaleet (grinda) som ikkje lenger er i bruk

før eg igjen er tilbake på gardstunet

 - morgonen er blitt dag

då eg gjer ein ny tur - denne gongen i bil.

- til den stadan der elva på Eikemo renn ut i havet.

Godt gøymt bak buskar og tre,

kan ein sjå ein større foss 

 - etter nokre meter på ein litt usynleg sti

får ein full oversikt over eit flott fossefall.

Fossen har to utløp,

elva frå Eikemo er på høgre sida

 der fossen møter havet,

var det ein gong i tida eit sagbruk,

- i dag er det berre eit falleferdig skur som er att

 - Eikemofoss renn ut like under gardsbruket på Solhaug

- ein stad langs den lange Masfjorden,

heilt nord i Hordaland Fylke

- Norge er eit vakkert land...