Litt stort og litt smått på Eikemo

Ein fin og solrik morgon

Ein rusletur utanfor dyrka mark

der lyng og andre blomar farger naturen

tre i mange fasonger

her og der ser ein ein anelse av haustfarger

bekkebrus 

til kvelds kjem hjorten mot huset,

bileta er ikkje av beste kvalitet, då hjorten er litt langt unna, for mine objektiv

 Vårt langstrakte land, har mykje fint å by på, same kor ein er.

Kveldstur rundt bøen

På vår rundtur i deler av Vestland fylke,

gjer vi ein stopp i Masfjorden Kommune.

Eikemo er ein liten plass med fjell på alle kanter,

I kveldinga rusler eg ein liten tur rundt bøen,

det grått etter ein våt dag, og disig.

Det stille. Busker og tre speglar seg i elva.

fugler og småkryp driv på med sitt

det er ein fin plass, her mellom fjella

Innover her, på bøen, kjem hjorten ofte ruslande i kveldinga. Eit flott skue

mosegrodde steingarder er her nokre av

det gamle markaleet/grinda er nesten borte. Det er lenge sidan det var dyr her på garden.

blåklokker og blomar i mange farger, lyser opp mellom gras og strå

det gamle jordkjelleren ligg der tom og ubrukt

tja, kanskje denne slipesteinen får bryne seg av og til

 ein fin rusletur der det er  stillhet og ro som rår

Mildevågen

Vi dreg nå ut mot kysten,

der mine forfedre kom frå,

dei som førte buskapen til Bjørnstølen.

(sjå innlegg under)

Mildevågen, der var båt og naust,

badeliv og fiske.

Det vesle naustet mellom dei røde, er i slekta si eige.

tre svaner bevega seg sakte utover, elles var det stillhet og ro som prega vågen, denne dagen

Vi tok ein tur innom naustet, og mange minner kjem fram. Fiskefangst i båt, fisking og leik på brygga osv

Gamle "Sofusen" har fått ny brygge, som er tilrettelagt for den eldre generasjonen

ei støtta er god å ha

det er fredelig å sitje her, sjå på båter og måker 

eigaren er kreativ på mange måter

det gamle naustet

på rad og rekke, gamle og nyare naust, med båter i mange prisklasser og aldrer

 det er fint å vera tilbake, der eg vandra mang ein sommar i barneåra

I forfedrenes fotspor

Det var ein våt og regnfull dag,

då vi ville besøke mine forfedre sin støl/seter.

Dei budde ute ved kysten og førte buskapen lang vei,

før dei endeleg nådde Bjørnstølen, innanfor Bontveit.

(Hordaland - Vestland Fylke)

I dag kan vi køyre ganske nærme,

og veien er ikkje lang å gå.

Der borte i tåkeheimen/regn litt ei samling av støler. Den eldste og minste høyrer til mi slekt.

Stien er til tider våt og sorpete, men vi er kledd etter forholda. Det blir ein fin tur innover

Eit hardt arbeid var det nok ei gong i tida, då desse hellene vart lagt ned.

vi passerer små sildrande bekker 

der framme er stølen, Flagget er hengt opp, og verten er klar til å ta i mot to våte Jærbuer

sælet/setra/stølen er ikkje stor. Bygd langt tilbake i tid. Det som den gong var ytterdør, er så lav at alle må bøye seg, for å kome inn. Det var visst vanleg å lage dørene slik den gongen, for å halde bjørnen ute.

Verten må i bekken etter vatn.

Utsikt ut over dalen

Utedoen 

sit ein med døra open, har ein god utsikt nedover dalen

Verten har fyrt ovnen

grilling av pølser ute på bålplassen

revebjellene finns over alt her

Eit lite solgløtt, og vi satser på rast i solveggen.

 Slik skulle det ikkje bli. Regnet starta på att, før all maten var komen på bordet. Det vart ei fin stund inne, knitring i ovnen, og mimring om farne tider.

Morro å vera tilbake, der eg mange gonger var i mine barndomsår (pluss nokre få i vaksen alder)